Ο Παρθενώνας έγινε μπλε για τα «Δικαιώματα του Παιδιού» αλλά τα παγκόσμια στοιχεία προκαλούν ντροπή

Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έκανε δεκτό αίτημα της Unicef στην Ελλάδα προκειμένου να φωταγωγηθεί με μπλε χρώμα η Ακρόπολη, με αφορμή τα 30 χρόνια από την την υπογραφή της Σύμβασης του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού εορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου, με αφορμή την επέτειο υιοθέτησης από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1989, της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (πιο κάτω).

Στο ίδιο χρώμα θα φωταγωγηθούν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, ο Πύργος της Σαγκάης στην Κίνα, το Πάνθεον στην Γαλλία, η Πέτρα στην Ιορδανία

Παγκόσμια ντροπή: Στην παιδική εργασία βρίσκονται 152 εκατ. παιδιά

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις (2017) που παραθέτει ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO), στην παιδική εργασία (ηλικίες 5-14 ετών), βρίσκονται παγκοσμίως, 152 εκατ. παιδιά (64 εκατ. κορίτσια και 88 εκατ. αγόρια) αντιπροσωπεύοντας 10% όλων των παιδιών. Σχεδόν τα μισά από τα παιδιά που εργάζονται (73 εκατ. σε απόλυτους όρους) βρίσκονται σε επικίνδυνη εργασία που θέτει σε κίνδυνο την υγεία, την ασφάλεια και την ηθική ανάπτυξή τους.

Ο συνολικός αριθμός των παιδιών στην απασχόληση, που προκύπτει από τον υπολογισμό τόσο της παιδικής εργασίας όσο και της απασχόλησης παιδιών άνω της νόμιμης ηλικίας εργασίας (15-17 ετών), φθάνει τα 218 εκατ.

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες παγκόσμιες εκτιμήσεις της καταναγκαστικής εργασίας (2016), τα παιδιά που βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση αριθμούν 4,3 εκατ., από τα οποία 1,0 εκατ. είναι παιδιά σε εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση, 3,0 εκατ. αντιμετωπίζουν άλλες μορφές εκμετάλλευσης και 300.000 είναι παιδιά σε καταναγκαστική εργασία που έχει επιβληθεί από κρατικές Αρχές. Τα στοιχεία αυτά δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτά που δημοσιεύθηκαν τέσσερα χρόνια νωρίτερα.

Κατά την περίοδο από το 2000 έως το 2016, παρουσιάστηκε καθαρή μείωση 94 εκατ. παιδιών στην παιδική εργασία και 134 εκατ. παιδιών συνολικά στην απασχόληση. Ο αριθμός των παιδιών σε επικίνδυνη εργασία μειώθηκε κατά περισσότερο από το ήμισυ στη διάρκεια της ίδιας περιόδου.

Παιδική εργασία –  Επικίνδυνη εργασία

2000 245.500.000 (16%)     170.500.000 (11,1%)

2004 222.294.000 (14,2%)  128.381.000 ( 8,2%)

2008 215.209.000 (13,6%)  115.314.000 (7,3%)

2012 167.956.000 (10,6%)    85.344.000 (5,4%) -3% από το 2008

2016 151.622.000 (9,6%)      72.525.000 (4,6%) -1% από το 2012

Η διατήρηση του σημερινού ρυθμού μείωσης θα άφηνε 121 εκατ. παιδιά στην παιδική εργασία το 2025, εκ των οποίων 52 εκατ. θα ήταν σε επικίνδυνη εργασία. Ένας παρόμοιος υπολογισμός, δείχνει ότι ακόμη και η διατήρηση του ρυθμού που επιτεύχθηκε κατά την περίοδο 2008 έως 2012 -ο ταχύτερος που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα- δεν θα ήταν αρκετή. Η επίτευξη του στόχου για μηδενική παιδική εργασία μέχρι το τέλος του 2025 απαιτεί επιταχυνόμενες προσπάθειες.

Σχεδόν το ήμισυ της παιδικής εργασίας καταγράφεται στην Αφρική (72,1 εκατ.) και ακολουθούν η Ασία και Ειρηνικός με 62 εκατ., η Αμερική με 10,7 εκατ., η Ευρώπη και η κεντρική Ασία με 5,5 εκατ. και τα αραβικά κράτη με 1,1 εκατ.

Παράγοντες που συμβάλλουν στην παιδική εργασία

▪ Περιορισμένη νομική προστασία

▪ Φτώχεια και κοινωνική ευπάθεια

▪ Κακή ποιότητα σχολικής εκπαίδευσης, περιορισμένη πρόσβαση στο σχολείο

▪ Περιορισμένες ευκαιρίες αξιοπρεπούς εργασίας, δύσκολες μεταβάσεις στην εργασία

▪ Απουσία ή αδύναμη υλοποίηση της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι και της πραγματικής αναγνώρισης του δικαιώματος των συλλογικών διαπραγματεύσεων και άλλων μορφών κοινωνικού διαλόγου

Ένας πολύ μεγάλος αριθμός παιδιών στην παιδική εργασία είναι εντελώς εκτός εκπαίδευσης. Στην ομάδα ηλικίας 5-14 ετών, υπάρχουν 36 εκατ. παιδιά στην παιδική εργασία που είναι εκτός σχολείου, 32% όλων των εργαζόμενων παιδιών αυτής της ηλικιακής ομάδας.

Η παιδική εργασία συνδέεται και με την οικονομική κατάσταση. Ποσοστό 43% των παιδιών στην παιδική εργασία ζουν σε χώρες με χαμηλό εθνικό εισόδημα, ενώ 1,3% ζουν σε χώρες με υψηλό εθνικό εισόδημα. Μάλιστα, 71% των εργαζόμενων παιδιών απασχολούνται στον αγροτικό τομέα και 69% από αυτά εργάζονται χωρίς να πληρώνονται, εντός της οικογενειακής τους μονάδας.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού – Δεν έχει επικυρωθεί από Σομαλία και ΗΠΑ

Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου 1989 ψήφισε ομόφωνα την Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Παιδιού το κείμενο της οποίας κλήθηκαν τα κράτη μέλη αφενός να φροντίσουν να το δημοσιεύσουν αφετέρου να φροντίσουν την κυκλοφορία του, την αναγνώριση – ερμηνεία του κυρίως στα σχολεία και πάσης φύσεως εκπαιδευτικά ιδρύματα, ανεξάρτητα της μορφής του πολιτεύματος της χώρας. Στην συνθήκη ως παιδιά ορίζονται όλα τα πρόσωπα κάτω των 18 ετών.

Μέχρι τώρα όλες οι χώρες του ΟΗΕ έχουν υπογράψει και έχουν επικυρώσει τη συνθήκη εκτός από τη Σομαλία και τις Η.Π.Α.. Για την ακρίβεια οι ΗΠΑ έχουν υπογράψει την συνθήκη αλλά δεν την έχουν επικυρώσει.

Η μη επικύρωση της συνθήκης σημαίνει ότι είναι νομικά ανενεργή για τις ΗΠΑ.

Η Σύμβαση ενσωματώθηκε στο εθνικό δίκαιο της Ελλάδας με το νόμο 2101/1992, βάσει του οποίου έχει αυξημένη τυπική ισχύ και υπερτερεί των λοιπών διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας.

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού βασίζεται πάνω σε ποικίλα νομικά συστήματα και πολιτισμικές παραδόσεις. Είναι ένα καθολικά αποδεκτό σύνολο μη-διαπραγματεύσιμων προτύπων και υποχρεώσεων. Καθορίζει – χωρίς διακρίσεις – τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που έχουν τα παιδιά σε όλο τον κόσμο:

  • Το δικαίωμα στην επιβίωση
  • Το δικαίωμα στην πλήρη ανάπτυξη του δυναμικού του
  • Το δικαίωμα της προστασίας από επιβλαβείς ουσίες, κακοποίηση και εκμετάλλευση
  • Το δικαίωμα της πλήρους συμμετοχής στην οικογενειακή, πολιτισμική και κοινωνική ζωή

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι το πρώτο παγκόσμια νομικά δεσμευτικό εργαλείο που ενσωματώνει το πλήρες φάσμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, καθώς και οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά. Δύο προαιρετικά πρωτόκολλα, σχετικά με την εμπλοκή των παιδιών σε ένοπλες συρράξεις, και την πώληση παιδιών, την παιδική πορνεία και την παιδική πορνογραφία, υιοθετήθηκαν για να ενισχύσουν τις διατάξεις της Σύμβασης σε αυτούς τους τομείς. Τέθηκαν σε ισχύ, αντίστοιχα, στις 12 Φεβρουαρίου και στις 18 Ιανουαρίου του 2002.

Συνέχεια

Γιατί αν γλιτώσουν τα παιδιά υπάρχει ελπίδα

305369-paidia_kentrikiΣτο μέλλον θα πρέπει να λογοδοτήσουμε στα παιδιά μας όχι τόσο για τις άσχημες πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών» – Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Παρόλο που, κατά γενική ομολογία, έχει βελτιωθεί το επίπεδο ζωής των παιδιών σε σχέση με το παρελθόν, υπάρχουν ακόμη εκατομμύρια παιδιά που ζούνε σε τραγικά άσχημες συνθήκες. Παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των παιδιών, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες συρράξεων και οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες ακρωτηριάζονται στους πολέμους και πολλά ακόμη ορφανεύουν ή και σκοτώνονται από τον ιό του AIDS και από άλλες ασθένειες.

Επιπλέον των προκλήσεων που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν όσον αφορά την υγεία, τη διατροφή και την παιδεία, τα παιδιά σήμερα έχουν να αγωνιστούν κατά νέων απειλών όπως η κλιματική αλλαγή, η ηλεκτρονική κακοποίηση και ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός (bullying). Τα στοιχεία και οι αριθμοί είναι καταπέλτης στον εφησυχασμό της συνείδησης. Συχνά λέμε ότι τα παιδιά είναι το μέλλον ενός καλύτερου αύριο. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι τα παιδιά είναι το παρόν. Είναι το παρόν, το οποίο θα πρέπει να διασφαλίσουμε για ένα καλύτερο αύριο σε όλο τον κόσμο.

Τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα

Πολλά είναι τα παιδιά πρόσφυγες που αφήνουν μια εμπόλεμη ζώνη προσπαθώντας με δυσκολία να επιβιώσουν και να ενταχθούν σε ένα ξένο γι’ αυτά κοινωνικό σύνολο. Σύμφωνα με τα δεδομένα που δημοσιεύονται από τις διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, το 2018 σχεδόν τα μισά μέλη του παγκόσμιου προσφυγικού πληθυσμού ήταν παιδιά, ενώ στην Ελλάδα συνεχίζουν να αποτελούν το ένα τρίτο των αφίξεων και για το 2019.

Αλλά ακόμα πιο ανησυχητικές διαστάσεις έχει λάβει η αύξηση του αριθμού προσέλευσης ασυνόδευτων προσφυγόπουλων σε διάφορες χώρες, όπως και στην Ελλάδα. Κάποια από αυτά ξεκίνησαν το επικίνδυνο ταξίδι από την πατρίδα τους χωρίς τη συνοδεία κάποιου ενηλίκου κι άλλα έχασαν στην πορεία τους αγαπημένους τους με τους οποίους αναζητούσαν μια καλύτερη τύχη. Οι περισσότεροι ανήλικοι πρόσφυγες εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους εξαιτίας της βίας και του πολέμου και επιδιώκουν, περνώντας τα ευρωπαϊκά σύνορα, να βρουν τη βασική ασφάλεια, την οποία οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε δεδομένη.

Σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης ο εκτιμώμενος αριθμός των ασυνόδευτων παιδιών στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή ανέρχεται στα 4.962. Από αυτά λίγο περισσότερα από 1.200 εκτιμάται ότι διαμένουν σε ασφαλείς δομές, καθώς τόσες είναι συνολικά οι θέσεις που διαθέτει η Ελλάδα. Εξαιρετικά τρομακτικό είναι το γεγονός ότι περίπου 1.178 προσφυγόπουλα αγνοούνται. Δεν μπορούν να εντοπιστούν με τις αρχές να εικάζουν είτε ότι μετακινούνται διαρκώς, είτε ότι βρίσκονται στο δρόμο, με αποτέλεσμα φυσικά να κινδυνεύουν.

Παράλληλα, πάνω από 3.000 παιδιά διαμένουν σε δύσκολες συνθήκες μαζί με άγνωστους σε αυτά ενήλικες στα καμπς. Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις φορέων τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό για απομάκρυνση των ανήλικων από τα hot spot, τα παιδιά παραμένουν στα καμπς των ελληνικών νησιών όπου οι πρόσφυγες στοιβάζονται υπό απάνθρωπες συνθήκες.

Την ίδια στιγμή, η ένταξη των προσφυγόπουλων, ασυνόδευτων και μη, στη δημόσια εκπαίδευση παραμένει όνειρο για πολλά από τα παιδιά, κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Θύματα trafficking

Κάθε χρόνο, εκατομμύρια παιδιά πέφτουν θύματα κυκλωμάτων trafficking. Εκτιμάται ότι ανήλικα κορίτσια και αγόρια από 127 χώρες του κόσμου εξωθούνται στη πορνεία ενώ σε 137 χώρες καταγράφεται μαύρη και παράνομη εργασία παιδιών. Tα στοιχεία αμερικανικών μη κυβερνητικών πηγών δείχνουν ότι η ηλικία των θυμάτων κυμαίνεται μεταξύ 11 και 14 ετών, ενώ ο μέσος όρος ζωής των θυμάτων του trafficking στις ΗΠΑ είναι 7 έτη, καθώς βρίσκονται νεκρά από επιθέσεις ή χάνουν τη ζωή της από κακοποίηση, HIV και άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, υποσιτισμό, υπερβολική δόση ουσιών ή αυτοκτονία.

Το 80% των θυμάτων στις ΗΠΑ είναι γυναίκες και παιδιά που αγοράστηκαν, πουλήθηκαν και εγκλωβίστηκαν στην βιομηχανία του σεξ. Παγκοσμίως, το 2015, 4,5 εκατομμύρια άνθρωποι έπεσαν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης και 5,5 εκατομμύρια παιδιά ήταν θύματα εμπορίας για σεξουαλική εκμετάλλευση ή μαύρη εργασία. Το United Nations Office on Drugs and Crime το 2012 ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των παιδιών και εφήβων θυμάτων αυξήθηκε σε μία τριετία από 20% σε 27% και ότι σε κάθε τρία παιδιά θύματα τα δύο είναι κορίτσια και το ένα αγόρι.

 

Από ελληνικά στοιχεία, προκύπτει ότι στη χώρα μας το ένα από τα τρία άτομα που είναι θύματα σεξουαλικού trafficking είναι παιδί ή εφηβικής ηλικίας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις το 76% των σεξουαλικών συναλλαγών με ανήλικα κορίτσια αρχίζει μέσω του Ίντερνετ και τελικά αυτά τα παιδιά και οι έφηβοι καταλήγουν στο trafficking. Η UNICEF αναφέρει ότι δύο εκατομμύρια παιδιά ετησίως εξαναγκάζονται στην πορνεία.

Μερικά παιδιά εξωθούνται στην πορνεία ακόμη και από τους ίδιους τους τους γονείς προκειμένου να επιβιώσουν. Υπάρχουν περιστατικά παιδιών από την Αφρική, κυρίως από τη Νιγηρία, που έχουν δώσει όρκο βουντού να μη μιλήσουν και φοβούνται όταν μιλήσουν η κατάρα θα πέσει στα ίδια και στην οικογένειά τους και ότι θα πεθάνουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν και τα lover boys που με διάφορους τρόπους προσεγγίζουν έφηβες τις οποίες είτε εξαπατούν είτε τις παντρεύονται και στη συνέχεια με την υπόσχεση μιας καλύτερης ζωής τις προωθούν για σεξουαλική εκμετάλλευση.

Οι επιπτώσεις είναι εξαιρετικά σοβαρές για τη σωματική, τη σεξουαλική και την ψυχική υγεία των θυμάτων παιδιών και εφήβων. Από την άλλη η ενημέρωση του κοινού είναι ανεπαρκής, όπως ανεπαρκής είναι και η εκπαίδευση στις υπηρεσίες, τα θύματα στιγματίζονται και υπάρχει ανάγκη για σταθερή ψυχοκοινωνική στήριξη τους.

Παιδική κακοποίηση

Το φαινόμενο της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης συμβαίνει σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από όσο γνωρίζουμε, καθώς καλύπτεται από ένα πέπλο σιωπής και μυστικότητας. Σύμφωνα με οργανισμούς για την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης, τα 3/4 των παιδιών που κακοποιούνται σεξουαλικά δεν θα μιλήσουν σε κανένα κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας για αυτήν. Τα περισσότερα παιδιά θύματα κακοποίησης και παραμέλησης δεν ανιχνεύονται από τις κοινωνικές υπηρεσίες. Στη σεξουαλική κακοποίηση ειδικά, όπου δεν υπάρχουν απαραίτητα σωματικές ενδείξεις, ο φόβος και η ντροπή εμποδίζει τα παιδιά αλλά και τους ενήλικες που γνωρίζουν να ζητήσουν βοήθεια.

Έρευνες έχουν δείξει ότι τα κορίτσια κακοποιούνται τρεις φορές πιο συχνά από τα αγόρια, ενώ τα αγόρια είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες για συναισθηματική παραμέληση και σοβαρή σωματική βλάβη. Άλλες επιστημονικές μελέτες δείχνουν επίσης, πως στις 9 από τις 10 περιπτώσεις, ο θύτης είναι κάποιος που το παιδί γνωρίζει και εμπιστεύεται από τον οικογενειακό ή φιλικό κύκλο, ενώ το 45% των θυμάτων δεν μιλά για τουλάχιστον 5 χρόνια.

Oι αριθμοί της τελευταίας τριετίας, φανερώνουν πως τα θύματα είναι περισσότερα από τους θύτες κάθε χρόνο, καθώς υπάρχουν δράστες με περισσότερα του ενός – ανήλικα και μη – θύματα. Σύμφωνα με τις υποθέσεις που ερευνά η ΕΛΑΣ. κάθε δεύτερη μέρα κακοποιείται ένα παιδί, ενώ όπως προκύπτει από τα στοιχεία των δράσεων από το Χαμόγελο του Παιδιού, η «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056» το περασμένο έτος είχε 848 καταγγελίες που αφορούσαν σοβαρά περιστατικά κακοποίησης για 1.656 παιδιά.

Παιδιά – σκλάβοι

Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, 168 εκατομμύρια παιδιά –το ένα στα δέκα παγκοσμίως–, εργάζονται στους τομείς της γεωργίας, στις κατασκευές, τη βιοτεχνία και τη βαριά βιομηχανία, αμειβόμενα με ψίχουλα.  Άλλα ζητιανεύουν όλη μέρα στους δρόμους προκειμένου να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για να ζήσουν.

Η θλιβερή πραγματικότητα είναι ακόμα πιο σκληρή για μερικά παιδιά. Οι γάμοι ανήλικων κοριτσιών είναι μια παλιά συνήθεια σε κάποιες χώρες, συνήθεια που καταστρέφει την παιδική ηλικία, αλλά και ολόκληρη τη ζωή αμέτρητων γυναικών. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Μπαγκλαντές, που έχει το υψηλότερο ποσοστό γάμων με ανήλικα παιδιά στον κόσμο, καθώς το 52% των κοριτσιών παντρεύονται στα 18 τους χρόνια ενώ το 18% πριν καν κλείσουν τα 15.

Ταυτόχρονα, χιλιάδες παιδιά εξαναγκάζονται να εργάζονται ατελείωτες ώρες, κάτω από εξουθενωτικές συνθήκες, για να κατασκευάσουν ρούχα για τις μεγάλες πολυεθνικές ετικέτες. Σε χώρους μέσα στις βιοτεχνίες τα παιδιά τρώνε, κοιμούνται και κάνουν μπάνιο ενώ παίρνουν ρεπό μισή μέρα την εβδομάδα. Σύμφωνα με τη Unicef, υπάρχουν περίπου ένα εκατομμύριο παιδιά ηλικίας 10-14, που δουλεύουν ως εργάτες στο Μπαγκλαντές.

Κατά την επίσκεψη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας στη χώρα διαπιστώθηκε ότι ένας σημαντικός αριθμός παιδιών απασχολούνται σε μεταφορείς ανθρώπων, καθώς και σε εργαστήρια αυτοκινήτων και καταστήματα επαναφόρτισης μπαταριών. Οι εργοδότες ισχυρίστηκαν ότι τα παιδιά απασχολούνταν σύμφωνα με τις επιθυμίες των γονέων τους.

Υπάρχει όμως και μια ακόμη μεγάλη κατηγορία. Τα παιδιά των φτωχών οικογενειών που αναγκάζονται συχνά να εργάζονται ως οικιακοί βοηθοί σε πλουσιότερες οικογένειες. Τα περισσότερα από αυτά είναι κορίτσια και δεν λαμβάνουν ούτε πληρωμή, ούτε έχουν ελεύθερο χρόνο, ούτε καν κατάλληλη θέση για ύπνο. «Κερδίζουν» μόνο μια στέγη πάνω από τα κεφάλια τους και λίγο φαγητό και σε αντάλλαγμα, παραιτούνται από την παιδική τους ηλικία και μια αξιοπρεπή ζωή. Δεν υπάρχουν χρήματα, δεν υπάρχει ιδιωτικός χώρος, δεν έχουν καθορισμένες ώρες εργασίας ή διαλείμματα. Και το χειρότερο από όλα, δεν υπάρχουν προοπτικές για το μέλλον τους. Στην πραγματικότητα και δίχως περιστροφές είναι οι σύγχρονοι δούλοι. Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Ντάκα που προσπάθησαν να διερευνήσουν το καθεστώς των ανήλικων οικιακών εργαζομένων στο Μπαγκλαντές, διαπίστωσαν ότι μόνο το ένα τέταρτο των παιδιών αυτών έχει το δικό τους δωμάτιο, με τους περισσότερους να κοιμούνται στο σαλόνι, στην κουζίνα ή ακόμα και στη βεράντα.

 

tvxs.gr

Εικόνα

20 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού

Η Θρυαλλίδα σήμερα 20 Νοεμβρίου τιμώντας την παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού,
σας καλεί να συνεισφέρετε σε σχολικά είδη (τετράδια-μολύβια-ξυλομπογιές-μπλοκ ζωγραφικής κλπ)
για να ενισχύσουμε την λειτουργία της διδασκαλίας στο 87ο διαπολιτισμικό δημοτικό σχολείο στο Γκάζι
που φέτος λόγω της μεγάλης συμμετοχής παιδιών από τις προσφυγικές κοινότητες δεν υπάρχει
η δυνατότητα των οικογενειών για να καλύψουν τα έξοδα για αγορά σχολικού υλικού.
 
Στην Θρυαλλίδα, Ηρακλειδών 11 στον Θησείο από 18:30-22:00

pagkosmiaimerapaidiou

Μαθαίνοντας την τοπική ιστορία μέσα από τη μυθοπλασία

Το Σάββατο 23 Νοεμβρίου στις 18:00 το απόγευμα ο Σύλλογος Κοινωνικής και Πολιτιστικής Παρέμβασης Θρυαλλίδα σας καλεί σε μια εκδήλωση για μικρούς και μεγάλους, όπου με αφορμή τα δυο μυθιστορήματα του Κώστα Στοφόρου «» (εκδόσεις Μίνωας) και «Στη σπηλιά του Δράκου -περιπέτεια στην Καστοριά» (εκδόσεις Κέδρος) συζητάμε για την τοπική ιστορία και τον ρόλο που μπορεί να παίξει η λογοτεχνία ώστε να τη γνωρίσουν καλύτερα τα παιδιά.

Θα ακολουθήσει δράση για τους μικρούς μας φίλους, όπου θα δημιουργήσουμε και θα παίξουμε ένα παραμύθι βασισμένο στην ιστορία της γειτονιάς με τη βοήθεια της Μαγικής Τράπουλας των παραμυθιών.

Για τους μεγάλους θα υπάρχει κέρασμα με ούζο από τη Λέσβο!

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Tι γυρεύει το Ενηλικαγωγείο σε ένα παλιό πολεμικό καταφύγιο ;

Στο Ενηλικαγωγείο, μετά την πορεία βρεθήκαμε, κάτω από περίεργες συνθήκες, στο υπόγειο ενός βιβλιοπωλείου, που κάποτε ήταν πολεμικό καταφύγιο και τώρα αποθήκη παλιών βιβλίων.

Εκεί γεννήθηκε ο Λύσανδρος, η Τζένη, η Αρετή, ο Αντώνης, η Ρεβέκκα, η Άννα, η Ηρώ και ο Στέφανος.

Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, τόσο διαφορετικοί και τόσο ίδιοι. Προσεχώς μαζί σας.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα κάθονται και παπούτσια

Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα, άτομα στέκονται και εσωτερικός χώρος

19 Νοεμβρίου Παγκόσμια ημέρα κατά της Κακοποίησης των Παιδιών

Η παιδική κακοποίηση αποτελεί συχνό και σοβαρό κοινωνικό φαινόμενο του αιώνα μας και έναν από τους βασικότερους παράγοντες παιδικής θνησιμότητας. Τα παιδιά συνήθως κακοποιούνται μέσα στην ίδια τους την οικογένεια ή από άτομα που γνωρίζουν στο ευρύτερο περιβάλλον τους και σπανιότερα από αγνώστους. Στην Ελλάδα, ψηφίστηκε πρόσφατα ο Νόμος 3500/2006 «Για την Αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας». Είναι αδύνατο να μετρηθεί το πραγματικό μέγεθος της βίας κατά των παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία όσον αφορά τον ακριβή αριθμό των θυμάτων, επειδή το μεγαλύτερο μέρος των περιστατικών δεν καταγγέλλεται. Υπολογίζεται παρόλα αυτά, ότι περίπου 500 εκατομμύρια μέχρι και 1,5 δισεκατομμύριο παιδιά πέφτουν θύματα βίας κάθε χρόνο. Επίσης εκτιμάται ότι κάθε χρόνο τουλάχιστον 275 εκατομμύρια παιδιά σ” όλο τον κόσμο, βιώνουν τη βία μέσα στα ίδια τους τα σπίτια. Ενώ, η οικογένεια πρέπει να είναι το φυσικό περιβάλλον για την προστασία των παιδιών, ωστόσο τα παιδιά δοκιμάζουν τη βία υπό μορφή πειθαρχίας. Δυστυχώς, η σωματική τιμωρία αποτελεί συνηθισμένη και αποδεκτή τακτική για πειθαρχία των παιδιών σε αρκετές χώρες και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό αποδεκτή και στην Ελλάδα. Η εφαρμογή και αποδοχή της σωματικής τιμωρίας σχετίζεται άμεσα με τη στάση και τις αντιλήψεις των γονέων και της κοινωνίας γενικότερα ως προς τους τρόπους ανατροφής των παιδιών. Στοιχεία από 37 χώρες δείχνουν ότι το 86% των παιδιών 2-14 ετών έχει εμπειρία σωματικής τιμωρίας και ψυχολογικής επιθετικής συμπεριφοράς. Δύο στα τρία παιδιά υπόκεινται σε σωματική τιμωρία. Στην Ελλάδα σύμφωνα με τα στοιχεία του Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού, 4000 παιδιά κακοποιούνται σοβαρά κάθε χρόνο. Πάνω από 100 πεθαίνουν και πάνω από 100 μένουν σοβαρά ανάπηρα, ενώ το σύνολο των νέων περιπτώσεων πιθανολογείται ότι ξεπερνά τις 20.000. Παρά την έκταση της παιδικής κακοποίησης, ελάχιστες περιπτώσεις καταγγέλλονται και ακολουθούν τον δρόμο της δικαιοσύνης. Ενδεικτικό είναι ότι οι περιπτώσεις κακοποίησης ή παραμέλησης ανηλίκων που αναφέρθηκαν στις Αρχές δεν φτάνουν καν το 1%. Αυτό μας οδηγεί αντιμέτωπους με ένα πρόβλημα που κάποιοι γνωρίζουν αλλά δεν μιλάνε. Η σιωπή δεν βοηθά. Το μέλλον του κόσμου είναι τα παιδιά και θα πρέπει να εξασφαλίσουμε γαλήνιες και ευτυχισμένες παιδικές ψυχικές χωρίς πόνο και φόβο.Μην γίνεστε συνένοχοι μένοντας σιωπηλοί στο πρόβλημα αλλά και μην φοβάστε να μιλήσετε. Η Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056 λειτουργεί 24 ώρες τη μέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, είναι δωρεάν και ανώνυμη, στελεχωμένη από κοινωνικούς λειτουργούς και ψυχολόγους.